میگو نوعی از سخت پوستان آبزی است که در اکثر آب های دنیا چه آب شور و آب شیرین یافت می شود . در این مقاله قصد داریم تا خواص باورنکردنی میگو را با شما به اشتراک بگذاریم .
خواص میگو
میگو ها رو به عقب شنا می کند . میگوها استقامت بالایی در مقابل مواد سمی و نواحی آلوده دارند . میگو به شکل توسعه یافته ای از طریق ادمی به عنوان ماده غذایی به کار برده می شود و مانند بقیه مواد غذایی دریایی میگو پر از کلسیم، ید، و پروتئین است و حاوی ۱۲۲ تا ۲۵۱ میلی گرم کلسترول با توجه به شیوه آماده کردن آن است که استفاده میگو به خاطر تاثیری که بر روی سیستم گردش خون دارد و بررسی هایی که بر انسان سالم انجام شده است حاوی میزان زیادی املاح مهم به خصوص آهن و فسفر است که برای کودکانی که در سن رشد قرار دارند و زنان باردار خیلی نافع است و حاوی منابع بسیار خوب ویتامین B۱۲، ویتامین D، سلنیوم، پروتئین با کیفیت زیاد ، چربی های غیر اشباع و آهن و نیاسین است و مجموعه تمام و کمالی از ویتامین های مفید برای بدن است.
ویتامین D۳ به شکل طبیعی در محصولات حیوانی یافت می شود که مهم ترین آنها روغن ماهی است .سلنیوم در گونه های مختلف غذاهای دریایی وجود دارد و اثر آنتی اکسیدان آن در پیشگیری از سرطان موثراست.
سلنیوم در تازه سازی و ترمیم قسمت های خراب شده DNA اهمیت دارد و سرطان را به شکل قابل توجهی کم می کند و در کارکرد آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز مداخله می کند که در کبد مواد سمی را خنثی کرده و استفاده روزانه ۱۲۰ گرم میگو ۷/۸۱درصد احتیاج روزانه به سلنیوم را رفع می نماید . میگو در بردارنده آمینو اسید تریپتوفان هم هست و این آمینو اسید در بدن به نیاسین (ویتامین B۳) مبدل می گردد.
خاصیت های میگو
نیاسین نقش های بسیار متمایزی در متابولیسم دارد که فقدان آن باعث ضعف عضلانی، بی اشتهایی، سوءهاضمه و بثورات جلدی شده و کمبود بیش از حد آن سبب به پلاگر همراه با خشکی پوست و تیرگی آن و پوسته ریزی و همین طور اسهال و البته مشکلات روحی روانی می شود.
و همین طور با استفاده ۱۲۰ گرم میگو، ۴/۷۰ درصد احتیاج روزانه ویتامین B۱۲ و ۸/۱۰ درصد احتیاج روزانه ویتامین B۶ برآورده شده و از سمتی در هر ۱۱۰ گرم میگو ۲۰۰ میلی گرم کلسترول وجود دارد اما نسبت LDL (کلسترول بد) به HDL (کلسترول خوب) با استفاده از میگو کم شده است.
ارزش غذایی میگوی ریز و درشت
در کل هر ۱۰۰ گرم میگو تقریبا حاوی ۹۹ کیلوکالری انرژی، ۱۸ گرم پروتئین، ۱۰ گرم چربی، ۱۶۸ میلی گرم کلسترول، ۵/۲ میلی گرم اسیدهای چرب اشباع، ۶/۲ گرم اسیدهای چرب چند غیراشباع، ۱/۴ گرم اسیدهای چرب تک غیر اشباع، ۳/۰ گرم اسید چرب امگا۳ و ۹/۱ گرم هم کربوهیدرات است. در صورتی که میگو را با ماهی تن قیاس کنیم، می بینیم که میگو حاوی کالری، چربی، اسید چرب اشباع و کلسترول بیشتری است.
گونه های مختلف میگو فرق کمی در ترکیب های تشکیل دهنده و مواد مغذی دارند؛ به شکلی که آب موجود در گوشت میگو تقریبا ۵/۷۱ تا ۶/۷۹ درصد، پروتئین از ۱۸ تا ۲۳ درصد، چربی از ۷/۰ تا ۳/۲ درصد و موادمعدنی از ۱ تا ۳/۱ درصد متغیر است پس نمی شود بگوییم تفاوت زیادی از لحاظ اهمیت تغذیه ای میان میگوهای ریز و درشت وجود دارد.
میگو یخی یا تازه ؟
امکان دارد در فرآیند آماده کردن میگوهای یخ زده، جهت دیر تر فاسد شدن و پیشگیری از به وجود آمدن لکه های سیاه، از اضافه کردن احیاکننده شیمیایی که به «دیپ» مشهور اند ، بهره مند شوند. اسید اسکوربیک و متا بی سولفیت سدیم، از مشهور ترین این مواد اند. به این خاطر مطلوب است در صورتی که امکانش را دارید ، میگو را هم مثل بقیه مواد غذایی تازه بخرید و استفاده کنید. ذکر این نکته حائز اهمیت است که مصرف این میگوهای یخی هم با توجه به این مواد، موردی ندارد.
ارزش غذایی میگو
فرق شاه میگو با بقیه میگوها
شاه میگو یا لابستر، از لحاظ دانش دامپزشکی، گونه ای میگو نیست بلکه در دسته خرچنگ ها به حساب می آید که قسمت خوراکی شاه میگو، دم آن است. لابستر اصولا از طریق دام و نه تور صید میگو صید می گردد. لابستر را می شود پس از صید در زمان زیادی در ظرفی از آب دریا یا آبی مانند ترکیب آب دریا نگه داشت. این نکته شایان ذکر است که لابستر در دمای ۴ ۲ درجه سانتی گراد و رطوبت مناسب تا ۳ هفته هم زنده می ماند. به این خاطر هم در قسمتی از غرفه های صید ماهی، لابستر را زنده به فروش می رسانند. شاه میگو، یکی از گران ترین غذاهای دریایی در جهان است و در خیلی از کشورها در دسته غذاهای اشرافی به حساب می آید . پخت لابستر زنده، تاثیری در کیفیت آن ندارد و به این خاطر کشتن آن پیش از پختن مهم نیست. در صورتی که کشتن این موجود مهم تلقی می گردد ، متداول ترین شیوه پخت که، شناور ور کردن آن در آب جوش است و آب مورد استفاده هم باید حاوی ۲ تا ۳ درصد نمک باشد و لابسترها، از زمان به جوش آمدن آب، ۲۰ تا ۳۰ دقیقه در آن جای داده شوند. اما ذکر این مورد ضروری است که بعضی از مراجع تقلید خوردن شاه میگو را حرام اعلام کرده اند.
علت گران بودن میگوهای درشت تر
متوسط وزن میگوهای ایرانی، تقریبا ۷ گرم است. اساس صید هم وجود ۷۰ درصد میگو با وزن بالاتر از ۱۱ گرم یا بالای ۱۲ سانتی متر طول است. گران بودن میگوهای درشت تر، به پرطرفدار بودن آن ها بسته است و اساس علمی و ارتباطی به اهمیت غذاییشان ندارد. اصولا میگوهای سر تیز، سایز کوچکی دارند و اهمیت اقتصادی آنها کمتر است که این به معنی کم تر بودن ارزش تغذیه ای آنها در قیاس با بقیه میگوها نیست.
خرید میگو پاک کرده یا پاک نکرده ؟
در صورتی که قصد دارید میگو را از جنوب کشور خریداری کنید ، مطلوب تر است که میگوی صیدشده روز را صبح زود به شکل تازه و پاک نکرده خریداری کنید ، پس از آن ، آنها را به کارگرانی که در غرفه های فروش میگو هستند ، تحویل بدهید که جلوی چشمان خودتان تمیز کنند. در این شرایط، به میزان زیادی می شود اطمینان داشته باشیم که میگوی تازه خریده اید اما مردم شهرهایی که از سواحل جنوبی کشور فاصله دارند ، چاره ای ندارند جز اینکه میگو را یخ زده و پاک کرده خریداری کنند، چرا که میگو غذایی به شدت فساد پذیر است و بعد از صید باید به سرعت، تمیز و منجمد شود. در صورتی که میگو در برابر هوای گرم قرار بگیرد، سریعا فاسد، نرم و رنگ پوسته کیتینی آن قرمز می شود. این میگوها به «میگوی تبدار» مشهور اند. البته نباید این میگوها را با میگوهایی که رنگ پوسته آنها به شکل طبیعی قرمز یا قهوه ای است، اشتباه بگیریم. حواس خود را جمع کنید که در مرحله جدا کردن سر و شستن میگو که نخستین مرحله آماده سازی آن است، هرچند که ظاهرا فقط سر میگو جدا می شود، اما در اصل، کارگران با سر، همه اندام های تنفسی و قسمت زیادی از اندام های گوارشی میگو را هم بیرون آوردند. بیرون آوردن اندام های بالا سبب خالی شدن قسمت زیادی باکتری ها و آنزیم هایی می گردد که در شرایط طبیعی، در میگو فساد به وجود می آورند . میگوی تازه، تنها ۱ تا ۲ روز شرایط نگهداری دارد . در صورتی که میگوی یخ زده را تا چند هفته می توان نگهداری کرد.
سخن پایانی
میگو غذایی هستند که ارزش غذایی بالایی دارند و سرشار از منابع خیلی مفید پروتئین به حساب می آیند. استفاده از میگو برای همه گروه های سنین مناسب و نافع است. حتی کودکان پس از یک سالگی این امکان را دارند که از این ماده غذایی مفید بهره مند شوند. البته اشخاصی که کلسترول یا چربی خون بالا، بیماری نقرس یا سنگ کلیه دارند، بهتر است با مشورت با کارشناس تغذیه، از استفاده زیاد این ماده غذایی خودداری کنند. در خصوص میگوی خلیج فارس هم باید ذکر کنیم که در فصل بهار به خاطر تخم ریزی، صید آن ممنوع است پس لازم است در این فصل، برای نگهداری و مخارست از ذخایر ارزشمند این نعمت ، از خرید میگوی خلیج فارس خودداری نماییم. بیشتر صید میگو هم در اواسط مرداد تا اوایل آبان ماه صورت می گیرد که این زمان، مطلوب ترین وقت جهت خرید میگوی خلیج فارس به حساب می آید.
